Broeder keert terug

Van de moskee naar de straat en weer terug.

Als kind bezocht ik de moskee, deed daar kennis op, verrichte het gebed en leerde me daar aan de regels van de islam te houden. Dit bleef zo totdat ik in de pubertijd terecht kwam.

Het was in deze fase dat er dingen begonnen te veranderen in de manier waarop ik met de islam omging. Niet in de laatste plaats omdat ik niet meer naar de lessen in de moskee hoefde te gaan in het weekend.

Ik begon steeds makkelijker met het gebed om te gaan en in plaats van op tijd het gebed te verrichten begon ik steeds later te bidden. Ik las steeds minder uit de Koran tot het punt dat ik helemaal met het lezen van, en luisteren naar, de Koran was gestopt. Ik werd meer en meer afgeleid door vrienden, muziek en op straat zijn.

Dit zorgde voor een negatieve spiraal waardoor mijn geloof steeds zwakker werd. Hoe meer ik me bezig hield met die vrienden, muziek en op straat zijn, hoe zwakker mijn geloof werd. En hoe zwakker mijn geloof werd hoe moeilijker bepaalde dingen werden. Ik kon niet meer opstaan met fadjr, terwijl dat eerst nooit een probleem was geweest.

Door mijn leeftijd werd er thuis ook minder op mij gelet en nu ik niet meer naar de moskee hoefde te gaan kreeg ik ook vrij weinig mee over de islam. Thuis spraken we nauwelijks over de islam, stond de tv dag en nacht aan en ging het voornamelijk over schoolprestaties en wat ik later wilde worden. Ondertussen ging ik steeds vaker om met vrienden die zelf geen moslim waren. Dat maakte het voor mij nog makkelijker om het gebed te verlaten.

Toen ik 15/16 jaar was hield ik me totaal niet meer bezig met mijn geloof. Ik ging vaak de stad in, at dingen die niet halal waren, begon met roken, ging met verkeerde vrienden om etc. Doordat dit stap voor stap ging leek het alsof ik helemaal niet veel veranderde, maar in een paar jaar tijd had ik mijn geloof losgelaten en ging ik over van zaken als roken naar het plegen van grote zondes.

Toen de ramadan aanbrak werd ik door anderen aangesproken op het feit dat ik niet meedeed. Ik antwoordde dan simpelweg dat ik niet zo een strenge moslim was en dat mijn geloof in mijn hart zit. Bidden en vasten was voor mij toen verleden tijd. Dit alles heeft zo een 10 jaar geduurd voordat daar verandering in kwam. Het was in 2013 dat ik vanuit het niets een droom kreeg die me bang maakte. Ik droomde dat ik overleden was en gevraagd werd over alle dingen die ik verkeerd had gedaan.

Ik droomde dat ik me moest verantwoorden voor mijn daden en ik was niet in staat een goed antwoord te geven op de vragen die me gesteld werden. Ondanks die heftige droom besloot ik het maar te negeren. Niet veel later, hooguit een paar weken later, droomde ik het nog een keer. Dit keer was de droom veel heftiger, angstaanjagend zelfs en ik werd bang wakker uit die droom.

Dat was voor mij de aanleiding om na te gaan denken over hoe ik leefde. Ik begon op het internet video’s en lezingen te bekijken. Ik besloot toen ook om weer eens, na 10 jaar, naar de moskee te gaan. Toen ik aankwam verrichte ik twee rakaat en daarna bad ik met de anderen het laatste gebed van die dag.

Na het gebed bleef ik zitten, er was een prachtig gevoel over me heen gekomen. Terwijl ik daar zat kwam er een jongeman naar me toe, hij gaf me een hand en stelde zich voor. Daarna zei hij tegen me: broeder, deze wereld stelt niets voor. En weet je waarom het niks voorstelt? Omdat alles in deze wereld tijdelijk is.

Aan die opmerking ben ik dagen blijven denken. Ik hield me vast aan zijn opmerking en bleef naar de moskee gaan. Ik kwam een oude bekende tegen die me kwam groeten en zichtbaar blij was om me in de moskee te zien. Hij kwam naar me toe en gaf me het advies om bezig te blijven met de islam, het opdoen van kennis en het lezen van de Koran. Op die manier, zo zei hij, zou ik mijn geloof kunnen versterken terwijl ik (als ik dat niet zou doen) zou verzwakken in mijn geloof. Ook zijn advies heb ik aangenomen.

Het zijn deze twee personen die nu mijn steun in de rug vormen en met hen bezoek ik activiteiten. Nu voel ik me weer gelukkig en sterk. Vrienden kunnen je helpen het paradijs te bereiken en vrienden kunnen je helpen de hel in te gaan. Ik heb geleerd hoe belangrijk het is om goede vrienden te hebben en wat voor effect dit heeft op jouw leven. Let dus goed op voor wie je als vriend neemt. Het is niet erg iemand achter te laten voor Allah, maar niets is erger dan Allah achter je te laten voor iemand.