Huwelijkscontract en voltrekking

Voorwaarden laten vastleggen bij een huwelijk.

Bij het sluiten van een islamitisch huwelijk is het mogelijk om bepaalde voorwaarden op te nemen in het huwelijkscontract, hier enkele praktische voorbeelden.

Procedure van voltrekking en het bruidscontract

Je wilt dus wel trouwen met iemand en er zijn geen omstandigheden waardoor het huwelijk niet door zou kunnen gaan (door zaken die we de vorige keer besproken hebben). Dan is het nu tijd om je te gaan verloven. Wat betekent dat nu vanuit het islamitisch perspectief? Als jongen zijnde ga je naar de wali van het meisje toe en vraagt de hand van de bruid. Wanneer zowel de wali als de bruid dit goedkeuren en een bruidsschat wordt afgesproken is er sprake van een verloving. Er hangt geen speciale status aan de verloving, zoals dat wel in het westen het geval is. Bepaalde zaken zullen nu niet ineens halal voor de aanstaande bruid en bruidegom zijn.

Nee, het uitroepen van een verloving is maar nuttig vanwege een reden; vanaf dat moment mogen anderen de bruid niet meer ten huwelijk vragen. Als iemand weet dat een meisje verloofd is en haar toch ten huwelijk vraagt begaat deze persoon een zonde. We gaan nu dus niet romantisch met zijn tweeën naar Parijs of in een love-seat zitten in Tuschinski, dat bewaren we totdat er een huwelijkscontract opgesteld is.

De voltrekking van het huwelijk zelf heeft niet zoveel tierelantijntjes als een Nederlandse ceremonie, omdat we hier eigenlijk te maken hebben met het sluiten van een contract. Voor het contract zijn maar twee zaken nodig, namelijk ijab en qabul. Ofwel, aanbieden en accepteren. Dit is letterlijk het contract tussen de wali en de bruidegom en tijdens de ceremonie hoeft het meisje dus niet worden gevraagd of zij akkoord gaat, aangezien dit van te voren al vastgesteld moet worden.

De wali biedt de bruid aan waarna de bruidegom zegt dat hij deze aanbieding accepteert in het bijzijn van minimaal twee getuigen. Vanaf het moment dat de bruidegom accepteert, zijn de bruid en bruidegom man en vrouw. De rest van de zaken om dit contract heen zijn sunnah, maar niet verplicht.

Het is bijvoorbeeld sunnah (naar het profetisch voorbeeld) om een korte preek te houden voor de bruid en de bruidegom. Ook is het lezen van de Koran en het doen van dua (smeekbeden) voor het bruidspaar een goed gebruik, maar de afwezigheid ervan maakt een huwelijk niet ongeldig. Omdat het hier om een contract gaat, mogen zowel de bruid als de bruidegom voorwaarden in het contract laten zetten. Maar wel voordat het contract gesloten wordt natuurlijk. Alles mag in het contract komen te staan, maar wel met de volgende twee zaken in het achterhoofd:

1) De voorwaarde mag niet tegen de sharia ingaan.

2) De voorwaarde mag niet tegen het doel van het huwelijk ingaan.

Dus het meisje mag zeggen: ik wil een bruidschat van 10,000 euro ontvangen of ik wil in een mooi groot huis wonen. De man mag het hier dan mee eens of oneens zijn, maar als hij akkoord gaat is het voor hem verplicht om te voldoen aan het contract. Ook mag de man zaken in het contract laten zetten, zolang ze maar niet tegen de sharia ingaan. Wat dus niet mag is wanneer de bruidegom in het contract laat zetten; we gaan trouwen maar ik ga niet voor je zorgen. Dit is verboden bij sharia omdat het de taak van de man is om te zorgen voor de vrouw, wat is dan het doel van een huwelijk nog? Een vrouw mag bijvoorbeeld niet in het contract zetten, we trouwen wel, maar ik wil geen gemeenschap met je. Wat is dan namelijk het doel van het huwelijk nog?

Als het gaat om het eerste deel van het verbod, is bijvoorbeeld het instellen van een tijdfactor van het huwelijk iets wat niet toegestaan is. Dit wordt in het Arabisch een Mut’ah huwelijk genoemd, een huwelijk voor bepaalde tijd. Als je dit toepast is het geen huwelijk maar zina. En hoewel het in de vroege dagen van de islam toegestaan was, werd het tegen het eind van de openbaring verboden. De tweede khalief van de profeet, Omar ibn al Khattab, zei dat wanneer hij iemand op Mut’ah zou betrappen hij deze personen zou bestraffen alsof ze overspel gepleegd zouden hebben. De dames vragen zich natuurlijk af, hoe zit het nu met die tweede vrouw, mag ik in de voorwaarden van het contract laten zetten dat mijn man geen tweede vrouw mag nemen? Ja, dat mag.

Er zijn namelijk slechts drie zaken compleet verboden vanuit sharia perspectief; een tijdelijk huwelijk, een huwelijk waarbij mensen uitgewisseld worden (ik trouw met jouw zus en jij mag dan met mijn zus trouwen) en een huwelijk waarbij het enige doel is om te trouwen zodat de vrouw weer halal wordt voor haar ex-man nadat ze drie maal gescheiden zijn. En ook gaat de voorwaarde niet in tegen het doel van het huwelijk tussen de man en de vrouw. Daarom is het toegestaan om deze voorwaarde in het contract te zetten.

Als de man dan toch een tweede vrouw neemt, dan pleegt hij contractbreuk en mag de vrouw direct scheiden en de bruidschat houden. Dat is haar goed recht.