Khutba 33 - Ashaboe’l Oechdoed -7-

Khutba 33 - Ashaboe’l Oechdoed -7-

Beste broeders en zusters, ·

Zoals jullie weten behandelen wij sinds een aantal weken het bekende verhaal ‘Ashaboe’l Oechdoed’. Vandaag zullen wij het verhaal met de wil van Allah afronden.

 

Vorige week waren wij beland bij de volgende uitspraak van de Profeet:

 

“De koning beval aan zijn mannen om hem mee te nemen naar de top van de berg en daar opnieuw hem te bevelen om zich te keren van zijn geloof en zei tegen zijn mannen: “Als hij toestemt, is dat mooi, zo niet gooi hem dan van de berg af.”

En de mannen van de koning deden wat de koning van hen vroeg. De jongeman zei: “Oh Allah!” Red mij op welke manier u wenst mij te redden!

Hierop begon de berg te schudden en viel iedereen van de berg af behalve de jongeman. De jongeman liep naar de koning toe. De koning vroeg: “Wat is er gebeurd met jouw mannen die ik met jou had meegestuurd? En de jongeman antwoordde: “Allah heeft me gered van hun kwaad.”

 

Tot hier hadden wij de vorige week behandeld. De koning voelde dat er iets vreemds aan de hand was. Want hoe kon een klein jongentje uit de handen van een groep soldaten ontsnappen? Dit was wel heel erg vreemd.

 

De koning had een ander plan bedacht… Wat hield die plan in? De Boodschapper van Allah zei:

 

“Ditmaal beval de koning aan zijn mannen om hem met een schip mee te nemen in het midden van de zee en daar opnieuw hem te bevelen om zich te keren van zijn godsdienst en als hij toestemt, is dat mooi zo niet gooi hem de zee in! En de mannen van de koning deden wat de koning van hen vroeg. De jongeman zei: “Oh Allah!” Red mij op welke manier u wenst mij te redden! En het schip werd onmiddellijk omzeild en de mannen verdronken.

De jongeman liep weer naar de koning toe. De koning vroeg: “Wat is er gebeurd met de mannen die ik met jou heb meegestuurd? En de jongeman antwoordde: “Allah heeft me gered van hun kwaad.”

 

Wat ons heel erg opvalt, is dat de jongeman terugkeert naar de koning, maar waarom? Hij vroeg Allah met een reine intentie om gered te worden. En nadat Allah deze jongeman redde, ging hij weer terug naar het centrum van onheil. Wat wilde het jongentje bereiken?

 

De missie van het jongetje was nog niet klaar... Want wie zou het volk de waarheid vertellen en uitnodigen naar Allah als het jongentje de mensen zou verlaten? Wie zou deze verantwoordelijkheid op zich nemen? Een verbazingwekkend verantwoordelijkheidsgevoel zien we hier bij het jongentje (De priester heeft een grote rol gespeeld bij het ontstaan van dit verantwoordelijkheidsgevoel bij deze jongeman! De opvoeding door een geleerde is van groot belang! Ook leren wij uit het verhaal dat het investeren in een kind zeer waardevol is).

 

Als hij zou dood gaan bij de val van de berg of bij het verdrinken in de zee, zou hij dan enige nut hebben gehad voor de missie? Nee! Hij zou weliswaar op de pad van Allah sterven, maar zou hij enige nut gehad hebben voor de missie? Vandaar dat het jongentje niet verlangde naar het sterven op de pad van Allah. Het verspreiden van de waarheid, het uitnodigen naar Allah kwam voor elk ander doel. Vandaar dat de jongeman vroeg om gered te worden.

 

En het jongentje zei: ”Zolang je niet mijn wens volbrengt zal je mij niet kunnen schaden.” (Heel opvallend is hier dat we zien dat de jongeman de koning beveelt. Er was misschien nog nooit iemand geweest die de koning een bevel had gegeven. En dit resultaat tegenover de koning is te verwijten aan de prijzing van Allah. De verslagen koning heeft geen andere optie meer dan gehoor te geven aan het bevel van de gelovige jongeman...) De koning vroeg: ”Wat is jouw wens dan?” (De koning had er alles voor over om de jongeman te kunnen vermoorden. Want het bestaan van de jongeman betekende dat het volk ook zou geloven.)

 

De jongeman antwoordde: “Verzamel de mensen op een groot plein, bindt mij vast aan een boomstam en pak een pijl en span hem aan je boog en zeg: ”In de naam van de Heer van de jongeman!” En laat vervolgens de pijl los en je zult mij doden. De koning begreep dat hij de jongeman niet op zijn eigen manier kon vermoorden dus gaf hij gehoor aan de instructies van het jongentje. Want hij weet dat, als hij opnieuw zou proberen het jongentje te vermoorden, hij weer niet zou slagen. Dit keer zouden de mensen meer beïnvloed raken en vervolgens gaan geloven in de boodschap van het jongentje. Vandaar dat de koning de instructies besloot te volgen.

 

Hier zien we nog een andere belangrijke punt. En dat is dat de jongeman niks overlaat aan de koning om zelf te beslissen, hij geeft hem alle instructies... De inzet van de koning is 0,0 procent.

 

Hij zegt namelijk dat de koning de pijl uit zijn zak moet trekken en vertelt hem zelfs hoe hij de pijl moet spannen en ook nog is wat hij moet zeggen namelijk: بسم الله رب الغلام، “In de naam van de Heer van de jongeman!” En dan uiteindelijk de pijl moet loslaten.

 

De koning liet het volk onmiddellijk op een plein verzamelen en bond het jongentje vast aan een boomstam. En greep naar een pijl uit zijn zak en spande hem aan de boog en zei: “In de naam van de Heer van de jongeman!” En liet de pijl los. De pijl sloeg neer op de schedel van het jongentje waarna hij zijn hand op de plaats waar de pijl insloeg zette en vervolgens de dood trefte.

Het volk zei: ”We geloven in de Heer van de jongeman! We geloven in de Heer van het jongentje! We geloven in de Heer van het jongentje!” Hierop kwamen de mannen van de koning bij elkaar en zeiden: ”Hetgeen je vreesde is je overkomen. Het volk is gaan geloven in de Heer van de jongeman!”

 

Dit jongentje offerde zijn leven voor Allah. Met de dood van dit jongentje wilde Allah vele andere mensen doen herleven. De mensen zagen dat de koning het jongentje niet zelf kon vermoorden. De koning kon enkel het jongentje doden door stapsgewijs zijn instructies te volgen... 1 van de instructies was dat de koning zei: “بسم الله رب الغلام" ”In de naam van de Heer van de jongeman!”

 

En hierdoor begrepen de mensen dat het jongentje een Heer had en dat wanneer de Heer niet wilt dat het jongentje dood gaat, lukt dat ook niet. Maar wanneer de Heer het wel wilt dan gaat het jongentje dood. Dus er is een Allah die laat leven zolang hij wil en die het leven neemt wanneer hij wil. En het volk dat deze waarheid begreep begon te roepen: “We geloven in de Heer van de jongeman!”

 

Waar de koning voor vreesde overkwam hem. Het volk is gaan geloven. Wat kon hij nog doen? Hoe kon hij dit probleem oplossen. Er was maar één manier. En dat was het nemen van wraak... oftewel volksmoord. De vreselijke manier die wordt uitgevoerd door de ongelovige tegen de gelovige... Volksmoord. Jong en oud, vrouw of man het maakte allemaal niks uit.

 

De koning beval de mannen een grote grafkuil te graven langs de weg en er vuur in te steken. De koning zei:”Wie is afgekeerd van zijn godsdienst moet worden verbrand.” Of er werd wellicht de koning zelf gevraagd dat te doen. En het bevel van de koning werd uitgevoerd. Bij het uitvoeren van het bevel kwam er een vrouw met een baby die tegenstribbelde en niet het vuur in wilde. (Niet denkend aan zichzelf. Nee! Zij dacht aan haar baby die zij vasthield, hoe is het mogelijk dat een moeder haar eigen baby in het vuur zou gooien? Waarbij de baby tot spraak kwam en zei: ”Moeder heb geduld, want u bent op het rechte pad! Dus als de mensen zich wenden tot de juiste geloofsovertuiging, en vastklampen aan de waarheid dan zal Allah hun helpen op een manier waar zij zelf verstelt van zullen staan. Allah zal hun sterker maken met nieuwe gebeurtenissen. De vrouw had niet verwacht dat het kind zou spreken. Het kind zei: “Moeder heb geduld, want u bent op het rechte pad!” Wie was degene die dit kind liet spreken. Zonder enige twijfel, dat was Allah! Dus de hulp was gekomen van Allah.

 

Als laatst...

 

Een gelukkig einde en de echte overwinning is voor de gelovigen. Het hoofd van de priester en de vriend van de koning was door tweeën gezaagd, het jongentje was vermoord en de gelovigen waren in het vuur gegooid... was dit een nederlaag? Zeker niet! Waarom niet?

 

Want zij hadden hun scheppingsdoel verwezenlijkt. En dat is de ware overwinning. Zij bleven standvastig in hun geloof, zij toonden geduld op pad van Allah. En dat is de ware overwinning. Zij zullen het Paradijs binnentreden. En dat is de ware overwinning.

 

De koning en zijn mannen hadden de nederlaag ondervonden. Waarom? Want zij hadden hun scheppingsdoel niet verwezenlijkt. En dat is de ware nederlaag. En zij zullen een pijnlijke straf van Allah mee maken. En dat is de ware nederlaag. Allah zegt:

 

إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ.

 

“Voorwaar, degenen die de gelovige mannen en vrouwen bestraften en daarna geen berouw toonden, voor hen is de bestraffing van de Hel en voor hen is de verbrandende bestraffing” (al Boeroedj: 10)

 

Moge Allah ons beschermen tegen de Hellevuur. Moge Allah ons standvastig maken in ons geloof. En moge Allah ons belonen met Zijn Paradijs.

 

Beste jongens en meisjes, broeders en zusters,

 

Dit was ons laatste khoetba van dit schooljaar. Ik heb een jaar lang khoetba’s gegeven. Mocht ik fouten hebben gemaakt dan is dat afkomstig van mij en de Shaytaan, en mocht ik jullie de waarheid hebben verteld, dan is van Allah. Ik vraag Allah mij te vergeven voor mijn fouten en de juiste informatie die ik jullie gegeven heb te zegenen. Soms heb ik de khoetba’s wat lang gehouden. Ik hoop dat jullie mij zullen vergeven. Hopelijk zullen wij elkaar in het komende schooljaar weer ontmoeten. Als laatst vraag ik Allah ons bij elkaar te brengen in Zijn Paradijs net zoals hij ons een jaar lang hier bij elkaar heeft gebracht. Amien…

 

“Wa’l-hamdoelillahie Rabbi’l A’lemien.”