Eid etiquette

Wat is soennah om te doen op Eid?

Wat zijn de etiquettes en de handelingen volgens de soennah op de dagen van Eid?

Alle lof is aan Allah.

De soennah die de moslim op de dagen van Eid dient te volgen zijn:

1. De ghoesl verrichten voordat men het huis verlaat om het gebed te volgen.

Het staat geschreven in een sahih (authentiek) hadith in al-Muwatta’ (Fiqh boek geschreven door Imam Maalik) dat ‘Abd-Allah ibn ‘Umar de ghoesl verrichtte op de dag van Eid al-Fitr alvorens hij het huis verliet om het gebed te doen in de ochtend. Al-Muwatta’ 428.

Al-Nawawi (moge Allah hem genadig zijn) heeft gezegd dat de moslims het er unaniem over eens zijn dat het moestahabb (aanbevolen) is om de ghoesl te verrichten voor het Eid-gebed.
De reden dat dit moestahabb is, is om dezelfde reden als dat het moestahabb is voor het verrichten van de ghoesl voor Djoemoe’ah (vrijdag gebed) en andere publieke samenkomsten. Met Eid is deze reden zelfs nog belangrijker.

2. Eten voordat men het huis verlaat om het gebed van Eid al-Fitr te doen, en eten nadat men het gebed van Eid al-Adha heeft gedaan.


Het is onderdeel van de etiquette om eerst dadels te eten, voordat men het huis verlaat voor het gebed van Eid al-Fitr. Dit staat in de hadith die overgeleverd is door al-Bukhari van Anas ibn Maalik, die zei dat de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) niet wegging in de ochtend van Eid al-Fitr voordat hij een aantal dadels gegeten had. Hiervan at hij een oneven aantal. Al-Bukhari, 953.

Het is moestahabb (aanbevolen) om te eten voordat men het huis verlaat, zodat er benadrukt wordt dat het vasten op die dag verboden is en om te laten zien dat de vastenperiode tot een einde is gekomen.

Ibn Hajar (moge Allah hem genadig zijn) heeft gezegd dat de reden hiervan is, om de mogelijkheid om dagen toe te voegen aan het vasten af te weren en om snel het bevel van Allah te volgen. Al-Fath, 2/446.

Degene die geen dadels heeft mag zijn vasten verbreken met datgeen wat toegestaan is.

Op Eid al-Adha is het echter moestahabb (aanbevolen) om niets te eten totdat men terugkomt van het gebed, zodat hij van de udhiyah (offer) kan eten als hij een offer heeft gebracht. Als iemand geen offer brengt, is er geen kwaad in om te eten vóór aanvang van het gebed.

3. Takbier op de dag van Eid.

Dit is één van de beste soennah's op de dag van Eid omdat Allah heeft gezegd (interpretatie van de betekenis):

“Allah wenst voor jullie het gemakkelijke en Hij wenst niet voor jullie het ongemak. En maakt het aantal (dagen) vol en prijst Allah’s Grootheid [b.v. door de takbier te zeggen (Allahu Akbar: Allah is de Grootste)] omdat Hij jullie leiding schonk, hopelijk zullen jullie dankbaar zijn.”
[al-Baqarah 2:185]

Er is verteld dat al-Waleed ibn Muslim heeft gezegd: “Ik vroeg al-Awzaa’i en Maalik ibn Anas over het hardop zeggen van takbier tijdens de twee gelegenheden van Eid. Zij zeiden: ‘Ja, ‘Abd-Allah ibn ‘Umar had de gewoonte het hardop te zeggen op de dag van eid al-Fitr totdat de imam naar buiten kwam (om het gebed te leiden)’.”

Er is verteld in een sahih (authentiek) rapport dat ‘Abd al-Rahmaan al-Sulami heeft gezegd: “Ze benadrukten het meer op de dag van eid al-Fitr dan op de dag van eid al-Adha.” Wakee’ heeft gezegd dat dit verwijst naar de takbier. Zie Irwa’ al-Ghaleel, 3/122

Al-Daaraqutni en anderen hebben gezegd dat op de ochtend van Eid al-Fitr en Eid al-Adha, Ibn ‘Umar zijn best deed om de takbier te reciteren totdat hij bij de plek van het gebed kwam. Daar bleef hij de takbier reciteren totdat de imam eraan kwam.

Ibn Abi Shaybah heeft overgeleverd met een sahih (authentieke) isnaad (ketting van overleveraars van de soennah)  dat al-Zuhri heeft gezegd: “De mensen reciteerden de takbier op Eid wanneer ze uit hun huizen kwamen totdat ze bij de plek van het gebed arriveerden en de imam eraan kwam. Wanneer de imam eraan kwam waren zij stil, en wanneer hij de takbier zei, zeiden zij de takbier .” Zie Irwa’ al-Ghaleel, 1/121

Het zeggen van de takbier wanneer men zijn huis verlaat op weg naar de plek van het gebed totdat de imam eraan komt, was iets dat welbekend was binnen de salaf (vroegere generaties). Dit is bevestigd door een aantal geleerden, waaronder Ibn Abi Shaybah, ‘Abd al-Razzaaq en al-Firqaabi in Ahkaam al-Eidayn van een groep van de salaf. Bijvoorbeeld, Naafi’ ibn Jubayr reciteerde de takbier en was verbaasd over het feit dat de mensen dat niet deden. Hij zei: “Waarom reciteren jullie de takbier niet?”

Ibn Shihaab al-Zuhri (moge Allah hem genadig zijn) zei: “De mensen reciteerden de takbier vanaf het moment dat zij uit hun huizen kwamen, tot het moment dat de imam er aankwam.”

De tijd voor takbier op Eid al-Fitr begint vanaf de nacht vóór Eid totdat de imam eraan komt om het Eid gebed te leiden.

In het geval van Eid al-Adha begint de takbier op de eerste dag van Dhoe’l-Hidjah en eindigt met zonsondergang van de laatste dag van tashrieq (13e dag van de maand Dhoe’l Hidja).

Beschrijving van de takbier:
Het is overgeleverd in de Musannaf van Ibn Abi Shaybah met een sahih (authentiek) isnaad (ketting van overleveraars van de soennah) van Ibn Mas’ood (moge Allah hem genadig zijn) dat hij de takbier reciteerde gedurende de dagen van tashrieq (de 11e, 12e en 13e dag van de maand Dhoe’l Hidja):
“Allahu akbar, Allahu akbar, la ilaha il’Allah, wa Allahu akbar, Allahu akbar, wa Allah il-hamd (Allah is de Grootste, Allah is de Grootste, er is geen god behalve Allah, Allah is de Grootste, Allah is de Grootste, en lof is aan Allah)”.
Ergens anders staat hetzelfde verteld door Ibn Abi Shaybah met dezelfde isnaad (ketting van overleveraars van de soennah), maar met het deel “Allahu akbar”  driemaal herhaald.
Al-Mahaamili heeft verteld, met dezelfde sahih (authentiek)  isnaad (ketting van overleveraars van de soennah)  van Ibn Mas’ood: “Allahu akbaru kabiera, Allahu akbaru kabiera, Allahu akbar wa adjallu, Allahu akbar wa Allah il-hamd (Allah is inderdaad de Grootste, Allah is inderdaad de Grootste, Allah is de Grootste en Gezegende, Allah is de Grootste en lof is aan Allah)”. Zie al-Irwa’, 3/126.

4. Elkaar feliciteren.


Tot de etiquette van Eid behoort tevens het feliciteren en het wensen van goede dingen voor elkaar. Hierbij maakt de bewoording niets uit: “Taqabbala Allah minna wa minkum (moge Allah goede daden accepteren van ons en van jou)" of “Eid mubarak”  en andere toegestane woorden van felicitaties.

Het is overgeleverd dat Jubayr ibn Nufayr heeft gezegd: “Wanneer de metgezellen van de profeet (vrede zij met hem) elkaar tegenkwamen op de dag van Eid, zeiden ze tegen elkaar: ‘Moge Allah goede daden van jullie en van ons accepteren’.” Ibn Hajar heeft gezegd dat de isnaad hiervan hassan (goed) is. Al-Fath, 2/446.

Elkaar feliciteren was iets dat welbekend was onder de sahabah (metgezellen), en geleerden zoals Imam Ahmad en anderen hebben dit toegestaan. Er is bewijs dat laat zien dat het is voorgeschreven om elkaar te feliciteren en elkaar het goede te wensen bij speciale gelegenheden. De sahabah (metgezellen) feliciteerden elkaar dan ook wanneer er iets goeds gebeurde, zoals wanneer Allah het berouw van iemand accepteerde. Daarna feliciteerden ze elkaar. Feliciteren is ongetwijfeld  één van de nobele eigenschappen van moslims.
 
Het minste dat gezegd kan worden over het feliciteren van elkaar, is dat je degene die jou feliciteert op Eid ook feliciteert. Wees stil wanneer een ander ook stil tegen jou is. Imam Ahmad (moge Allah hem genadig zijn) zei: “Wanneer iemand jou feliciteert, reageer daarop, neem anders ook geen initiatief.”

5. Jezelf mooi aankleden op de dag van Eid.

Er is overgeleverd dat ‘Abd-Allah ibn ‘Umar (moge Allah hem genadig zijn) heeft gezegd dat ‘Umar een brokaten mantel kocht die verkocht werd op de markt. Nadien bracht hij die naar de boodschapper van Allah (vrede zij met hem), en zei: “O boodschapper van Allah, koop dit en kleed jezelf mooi aan voor Eid voordat je de delegaties ontvangt.” De boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) zei tegen hem: “Dit is de kledij van iemand die geen aandeel heeft (van vroomheid of van beloningen in het hiernamaals)…” Overgeleverd door al-Bukhari, 948.

De profeet (vrede zij met hem) was het eens met ‘Umar over het mooi aankleden tijdens Eid, maar hij wilde de mantel niet omdat deze gemaakt was van zijde.

Er is overgeleverd dat Jaabir (moge Allah hem genadig zijn) heeft gezegd: “De profeet (vrede zij met hem) had een mantel welke hij droeg op de twee Eids en op Vrijdagen. Sahih Ibn Khuzaymah, 1756.

Al-Bayhaqi heeft verteld met een sahih isnaad (ketting van overleveraars) dat Ibn ‘Umar zijn beste mantels droeg op Eid.

Hieruit is te concluderen dat men zijn mooiste kledij dient te dragen wanneer men het huis verlaat voor Eid.

Voor de vrouwen is het raadzaam om zich minder mooi te maken wanneer zij het huis verlaten voor Eid, omdat het hen verboden is om zichzelf mooi te maken voor mannen die niet hun mahram zijn. Tevens is het haram (niet toegestaan) voor een vrouw die naar buiten wil om parfum op te doen of om mannen bloot te stellen aan verleiding, omdat zij enkel naar buiten gaan voor het doel van aanbidding (van Allah).

6. Naar het gebed gaan via de ene weg, en thuiskomen via de andere.

Het is overgeleverd dat Djaabir ibn ‘Abd-Allah (moge Allah hem genadig zijn) heeft gezegd: "Op de dag van Eid, veranderde de profeet (vrede zij met hem) zijn route. " Overgeleverd door al-Bukhari, 986.

Er is gezegd dat de reden hiervoor was, dat de twee routes voor hem getuigen op de dag van wederopstanding. De aarde zal namelijk spreken op de dag van wederopstanding en vertellen welke goede en kwade dingen erop gebeurd zijn.

Er is ook gezegd dat het was om de symbolen van Islam duidelijk te maken  op beide routes, of om het herinneren van Allah duidelijk te maken (dhikr). Ook zou het gedaan kunnen zijn om de hypocrieten en de joden te irriteren, en om hen bang te maken met het grote aantal mensen dat met de profeet (vrede zij met hem) was. En er is verteld dat het gedaan werd om aan de behoefte van de mensen te voldoen, om hun vragen te beantwoorden, om hen dingen te leren, een voorbeeld te stellen, om liefdadigheid te verrichten voor degenen die dit nodig hadden, om zijn familieleden te bezoeken en om goede familiebanden te onderhouden.

 

En Allah is alwetend.

 

Bewerkt en vertaald via islamqa